Zaloguj

Zaloguj

DanielGafford_Web.jpg

Od pewnego czasu organizacje NBA i eksperci od draftu swoją uwagę skupiają głównie na poszukiwaniach kolejnego „Unicorna”. Nowy typ Centra - „3-Point Shooting Rim-Protector”, ktoś taki jak Porzingis, jest game-changerem w obecnej erze koszykówki small-ball. Zawodnik o takich umiejętnościach pozwala na grę wyższym składem co daje wymierne efekty w defensywie a jednocześnie zachowuje ofensywne atuty grania niskim składem.

W praktyce nie każdy wysoki prospect może być takim „Unicornem” i szczerze mówiąc wcale nie musi. W dzisiejszej NBA mamy jedynie 17 centrów (minimum 500 rozegranych minut w tym sezonie), którzy oddają więcej niż 0.5 rzutu za 3 punkty na mecz. Grają oni dla 13 różnych drużyn co jest jednoznaczne z tym, że ponad połowa zespołów musi umieć grać bez Centra zdolnego do rozciągania gry i trafiania z dystansu.
To z pewnością dobre wieści dla kogoś takiego jak występujący w barwach Arkansas Razorbacks Daniel Gafford – Mierzący 6-foot-11 (ok. 210cm) freshman, który w całym sezonie nie podjął się ani jednej próby rzutu za 3 punkty. W dodatku wykonał jedynie 18 jumpshotów w 30 meczach.

Jeżeli ktoś z was chciałby poświęcić czas na obejrzenie jakiegoś spotkania, które uwydatni jego potencjał jako gracza zdolnego do gry w NBA, warto sprawdzić wygrany przez Razorbacks 91:82 mecz z Auburn. Gafford zaliczył w nim 21 punktów, 10 zbiórek i 7 bloków przeciwko 14 drużynie w kraju. Trafił 10 razy z gry z czego aż 7 razy kończył akcję dunkiem.

W dalszym ciągu przystępujący do draftu Centrzy, którzy nie rzucają za 3 mogą poradzić sobie w NBA i stanowić wartość dodatnią dla zespołu więc rozbierając na czynniki pierwsze grę kogoś takiego jak Gafford ważne jest by wiedzieć czego szukać. Żeby nieco rozbudzić wyobraźnie warto wymienić, którzy Centrzy występujący na co dzień w NBA (minimum 500 minut rozegranych w sezonie) oddają średnio mniej niż 0.5 rzutu z dystansu na mecz. Tymi graczami są Andre Drummond, Steven Adams, Clint Capela, Enes Kanter czy DeAndre Jordan … i radzą sobie chyba całkiem nieźle mimo tego, że są produktywni głównie pod koszem. W dodatku, wg. danych z NBA.com: Adams, Capela i Jordan są w top 4 ligii pod względem skuteczności przy akcjach pick-and-roll. Jordan i Adams są też w top 5 NBA najskuteczniejszych graczy przy putbackach.
Czterech z wymienionej piątki należy do elity NBA pod względem zbiórek. Adams jest najlepszy w lidze jeżeli chodzi o box-outy i to głównie dzięki temu Russell Westbrook notuje aż tyle defensywnych zbiórek.
Gafford wydaje się posiadać potencjał do robienia tego typu rzeczy co wyżej wymienieni a możliwe, że będzie w stanie dodać od siebie jeszcze coś ekstra.

DSC_6509.jpg

19 latek błyszczy przy akcjach pick-and-roll (1.364 PPP – points per possession) dzięki swojemu atletyzmowi i zasięgowi. Wydaje się dobrze rozumieć grę, wie gdzie się ustawić, gdzie czekać na podanie a następnie jak wykończyć akcję.

Posiadania Gafforda są nieco ograniczone ale nie jest to nic nowego dla Centrów na poziomie akademickim. Arkansas grają dla niego dużo post-upów ale kiedy schematy ofensywne nie wypalą, wówczas częściej szukają otwierających podań lub izolacji niż pick-and-rolli. Daniel powinien wyglądać znacznie lepiej w schematach ofensywnych na poziomie NBA z uwagi na lepszy spacing i więcej miejsca pod koszem kiedy dookoła siebie będzie miał strzelców. W tym sezonie radzi sobie całkiem dobrze mimo tego, że roster Razorbacks nie mógł się pochwalić strzelcami na pozycji numer 4.

Aby zostać elitarnym graczem w akcjach pick-and-roll na poziomie NBA Gafford będzie musiał rozwinąć w sobie umiejętność do rozgrywania akcji pick-and-roll z krótkim „rollem”, włączając w to proste czytanie podań oraz konieczność pracy nad kilkoma ruchami w dryblingu czy okazjonalnym używaniem jumpshotu. Miewał już w tym sezonie przebłyski każdej z tych umiejętności.

Gafford posiada potencjał do zdobywania punktów na różne sposoby i nie powinien mieć problemów z przeniesieniem tych umiejętności na wyższy level.
Jest dobry (ale nie bardzo dobry) jeżeli chodzi o zbiórki w ofensywie. Jego offensive rebounding rate wynosi 11.3%. Aby nieco nabrać perspektywy – Podobny procent miał DeAndre Jordan w swoim pierwszym sezonie w barwach Texas Tech ale też wygląda to dużo gorzej niż w przypadku Adamsa czy Drummonda podczas ich gry na uczelni. Mimo tego, że Center Razorbacks posiada odpowiedni rozmiar i atletyzm to często jest przesuwany przez silniejszych graczy. To oczywiście nie jest aż tak niepokojące w ofensywie gdzie motoryka i agresja w grze są ważniejsze niż technika ale ma już duże znaczenie po bronionej stronie parkietu gdzie Daniel często nie jest w stanie wykonać box-outu lub po prostu jest przestawiany przez przeciwników.

Oczywiście, to wciąż jest młody i rozwijający się atleta, który pracuje nad swoimi instynktami na boisku ale będzie zmuszony dodać trochę mięśni i sporo siły ponieważ większość Centrów w NBA waży co najmniej 20 funtów (niecałe 10kg) więcej od niego. Bez ciężkiej pracy na siłowni i odpowiedniej diety się nie obędzie.
Zestawiając topowych wysokich prospectów tegorocznego draftu łatwo zauważyć, że Daniel Gafford odstaje od nich pod względem zbiórek ale jak widać na grafice poniżej notuje więcej zbiórek per 40 minut niż uchodzący za jeden z większych talentów tej klasy draftu Jaren Jackson Jr.

rebspergame.png

To co sprawia, że Gafford ma braki jako „Rebounder” sprawia, że może być lepszy jako Rim Protector. Daniel notuje średnio 3.8 blocks per 40 minut w tym sezonie a jego obecność na parkiecie czyni defensywę Razorbacks lepszą. Z nim na boisku drużyna traci 5 punktów mniej per 100 posiadań a skuteczność przeciwnika przy rzutach 2-punktowych spada z 51.4% do 45.8%.
Jego długie ręce dają niesamowity zasięg kiedy rusza w pogoń za guardami. Potrafi dobrze wyczuć kiedy nacisnąć rywala z jego słabszej strony i wybrać odpowiedni moment do rozpoczęcia intensywnej obrony/bloku czekając na oderwanie przez atakującego go przeciwnika stóp od parkietu.

Pomiary przed Draft Combine mogą być kluczowe w kontekście prognozowania tego w jaki sposób jego zdolności do blokowania rzutów rywali przełożą się na grę w NBA. Ostatni pomiar to 6-foot-11 wzrostu i zasięg ramion 7-foot-2 (ok. 218cm). Są to słabsze warunki fizyczne od topowych, nie rzucających za 3, Centrów występujących w NBA.

gr4pt.png

Na ten moment freshman Razorbacks prognozowany jest gdzieś w okolicach 15-20 picku draftu 2018 co pozwala nam rozważać jego kandydaturę jako potencjalny wybór z pickiem pozyskanym od Pelicans. Capela i DeAndre Jordan byli stealami draftu i podobnie może, ale nie musi, być w przypadku Daniela Gafforda.
Potencjał jako Rim Protector powinien pozwolić mu na wniesienie do zespołu, który go wybierze podobnych atutów do tych jakie daje Rockets Clint Capela - Rim-Running i Rim-Protecting Center. Wysocy tego typu wciąż mają przyszłość w NBA i sporo drużyn wybierających później niż w połowie pierwszej rundy z pewnością już uważnie obserwuje Gafforda.

Czy Waszym zdaniem warto sięgnąć po wysokiego gracza Arkansas z pickiem Pelicans ? Uważacie, że Bulls koniecznie powinni szukać „Unicorna” czy jednak tradycyjni Centrzy wciąż są wystarczającą bronią pod koszem ?

Na koniec jak zwykle highlighty a już niedługo postaram się przedstawić kolejnego prospecta, na którego warto zwrócić uwagę w kontekście picku NOP.

[źródło: sportingnews.com]

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież